Dahliatuin

Mexicaanse schone

Eeuwen geleden cultiveerden de Azteken kleurige bloemen om hun loof te gebruiken als dierenvoeder. Die planten trokken de aandacht van twee Spaanse avonturiers. De Azteken vertelden hen dat de knollen van die ‘Cocoxochitl’ een zweet- en urineafdrijvende werking hadden, dat zij buikpijn bestreden en een gunstige invloed hadden op tumoren. Omwille van zijn voedingswaarde stuurden de Spanjaarden de plant naar hun thuisland. Hij werd in 1789 opgeplant in de Koninklijke tuinen van Madrid, korte tijd later in de ‘Jardin des Plantes’ te Parijs. Maar de bittere en peperachtige smaak werd in Europa niet gewaardeerd en het gastronomisch avontuur was van korte duur. De grote, kleurige en bolvormige bloemen bekoorden des te meer. Verwijzend naar de Zweedse botanicus Andreas Dahl kreeg ‘de schone’ de wetenschappelijke naam ‘Dahlia’ toegekend.  

De veelkleurige herfstprins

De dahlia’s die onze tuinen sieren zijn allen hybriden. De oorspronkelijke soorten Dahlia pinnata  en D. coccinea vormen vaak de kern van de moderne hybride dahlia’s. Anderen stammen af van Dahlia merckii, D. rosea of D. juarezii.

De bloeitijd van de dahlia is afhankelijk van de variëteit en loopt bij benadering van juli tot en met oktober. Het kleurengamma loopt van de zachtste pasteltinten tot de felste kleuren en van het zuiverste wit tot bijna zwart. Maar tot op heden slaagde geen enkele vorser er in om een zuiver blauwe bloem te selecteren. De bloemvorm kan dan weer enkel of dubbel zijn, elegant of zwaar, klein of enorm groot. Daarnaast komen ook bijzondere bloemvormen voor zoals de halskraag- of orchideebloemige dahlia. Het loof is doorgaans groen, maar er bestaan eveneens prachtige variëteiten met donker blad. De groeihoogtes kunnen variëren van een 20-tal centimeter tot een hoogte van 1,5 meter.  

Dahlia's van bij ons

Met de aanplant van botanische dahlia’s in de plantentuin van Gent (1805) begint het Vlaamse dahliaverhaal. Geen 10 jaar na de introductie stelde de Leuvense kweker Donkelaer de eerste dubbelbloemige dahlia voor. In 1838 presenteert Alex Verschaffelt tijdens de herfsttentoonstelling van de Gentse Société Royale d’agriculture et de Botanique een collectie van 600 snijdahlia’s. Maar ook in een kwekerij te Kalmthout, het huidige arboretum, schreven de kwekers Van Geert en Kort dahliageschiedenis. 

Dat alles vormde het begin van een ereparade aan professionele kwekers, maar de voorbije jaren zijn het vooral liefhebbers die zich toeleggen op de veredeling en teelt van dahlia’s. Hun kunde wordt ook in het buitenland erkend. Zo behaalde Martin een prijs met zijn ‘Koningin Fabiola’ in Mainau (Duitsland, 1978), op de Floriade (Nederland, 1992) werden ‘Gryson’s Perfect’, ‘Rosa Duquet’ en ‘Samourai’ genomineerd, allen producten van Gryson-Plochaet. Diezelfde man viel in 2002 weer in de Floriadebloemen met ‘Donnica’, ‘Gwennan’, ‘New age’, ‘Solane’ en ‘Top Sun’. In Tsjechië werd zijn ‘Beretta’ de winnaar.

Ben je nieuwsgierig naar al die schoonheid? Wil je een bewonderende blik werpen op ‘Deuil du Roi Albert’, de oudste nog bestaande Belgische dahlia? Breng dan een bezoekje aan onze dahliatuin: ze staan er allen opgeplant, samen met nog 300 andere variëteiten! 

Verzorgingstips voor dahlia’s!

• Dahlia’s zijn niet winterhard. In ons klimaat moet je de knollen jaarlijks rooien en vorstvrij bewaren. In het voorjaar kun je ze delen en uitplanten.
• De meeste dahlia’s houden van een zonnige, beschutte plaats in een goed bemeste en doorlatende grond.  Tijdens de bloei is water zeer belangrijk.
• Wens je grote bloemen ? Dat kan door de twee knoppen naast de hoofdknop uit te breken. 
• De stengels van dahlia’s zijn vaak lang, de bloemen groot. Met een steuntje in de rug blijven de dahlia’s mooi recht, zelfs na een windvlaag. 
• Dahlia’s hebben een korte levensduur in een vaas. Wens je maximaal te genieten van die kleurige bloeier, snij dan de stengels met een scherp mes schuin af en gebruik snijbloemenvoedsel. Vermijd tevens dat de bladeren in contact komen met het vaaswater.· 
• Snij de bloemen bij voorkeur in de ochtend, als de dauw nog aanwezig is. Hierdoor krijgt de zon niet de kans om de plant uit te drogen en blijven de stengels sterker.