Hevige strijd op het provinciaal kampioenschap BMX

25 oktober 2011, APB Sport

Op zondag 2 oktober 2011 barstte op de piste van het Provinciaal Wielercentrum in Wilrijk de strijd los om de titel van provinciaal BMX-kampioen. Er werd gestreden om zomaar eventjes 26 kampioenentruien. Bij de elitemannen ging de 22-jarige Stijn Strackx met de zege lopen. In de SPORT_it van oktober vertelt hij over zijn overwinning en zijn liefde voor de BMX-sport.

Dat het die dag warm was, zullen de bijna 2000 aanwezige toeschouwers en fietsers geweten hebben. Een kolkende massa in een bruisende arena. De wielerpiste die het BMX-parcours volledig omarmt, deed vandaag dienst als tribune. De strijd vond plaats op het 390 meter lange BMX-parcours van het Provinciaal Wielercentrum.

Een apart volkje, die BMX’ers. Met de mobilhome kwamen ze ’s ochtends vroeg aan. BMX uitladen, tenten en stoelen mee, frigobox onder de arm en zo naar het front. Het middenplein van het Provinciaal Wielercentrum kreeg een festivalachtig karakter. Allemaal heel gemoedelijk, iedereen kende iedereen. Er werd gelachen, gegeten en gedronken, het was één groot volksfeest.

De gladiatoren betraden één voor één de arena. Een paar verkenningsrondjes, hier en daar nog wat sleutelen aan de BMX. Ok, alles is in orde, ze zijn er klaar voor. Om half twaalf begonnen de eerste voorronden, waarbij telkens de eerste twee naar de volgende ronde doorstoten. Zo kwamen uiteindelijk de beste renners in de finale terecht. Telkens van jong naar oud, mannen en vrouwen apart.

Onversneden propaganda voor de BMX-sport

Hoe dichter tegen de finale, hoe heftiger de strijd werd. Velen stootten verder door dan ze hadden gehoopt. Anderen stelden dan weer teleur of zagen een valpartij roet in het eten gooien. Eén ding hebben alle renners gemeen: ‘opgeven’ stond niet in hun woordenboek. Ze bleven strijden van de eerste tot de laatste meter. Spectaculair om te zien, zelfs voor een leek die er niet veel van kent.

Tussen de reeksen door even een korte pauze, even terug op adem komen, even afkoelen. Om 15 uur begonnen de finales. Van jong naar oud, met op het einde het hoogtepunt, de strijd voor de elite. De vriendschappelijke, familiale sfeer maakte op dat ogenblik even plaats voor pure ernst. Je zoon, dochter, man of vrouw maakt immers niet elke dag kans op de titel van provinciaal kampioen.

De wedstrijden waren bikkelhard. Er werd een prachtige strijd geleverd, pure propaganda voor de BMX-sport. Dat er op het scherpst van de snee werd gekoerst, bleek uit de talrijke valpartijen en de zeges die pas op de streep werden beslist.

Interview met elitekampioen Stijn Strackx

Na de finales keerde de gemoedelijke sfeer snel terug. De huldiging van de kampioenen volgde snel. Na de prijsuitreiking werden de tenten afgebroken, de stoelen opgeklapt, de frigobox onder de arm geduwd en de aftocht geblazen. Toch vonden we nog even de tijd om Stijn Strackx, provinciaal elitekampioen bij de mannen, te strikken voor een gesprek. Strackx is 22 jaar, woont in Balen en rijdt bij ‘Club BMX 2000’ in Dessel.

SPORT_it: Dag Stijn, alvast een dikke proficiat namens de provincie. Wat vond je van vandaag?
Stijn: Het was onverwacht zeer warm. Bij de elitemannen waren niet alle renners aanwezig, waardoor het niveau toch wel wat lager lag en ikzelf niet super diep ben moeten gaan voor de kampioenentrui. Het niveau over de verschillende leeftijdscategorieën heen was wel hoog. Bijna alle belangrijke renners en rensters waren present.

SPORT_it: Hoe zag je voorbereiding eruit vandaag?
Stijn: Zoals voor elke andere wedstrijd: losfietsen, daarna oefenen op het parcours en dan de koers zelf. Ik maak normaal gezien geen specifieke voorbereiding, enkel voor het Belgisch kampioenschap.

SPORT_it: Hoe lang duurt jouw seizoen?
Stijn: Ik kan niet meteen een getal kleven op het aantal wedstrijden. Mijn seizoen start eind maart en duurt tot in oktober. Na vandaag heb ik nog twee wedstrijden.

SPORT_it: Hoe lang doe je reeds aan BMX-sport?
Stijn: Eerst heb ik zes of zeven jaar aan BMX gedaan. Dan ben ik twee jaar gestopt. Nu ben ik terug twee jaar bezig. Naast BMX doe ik geen andere sporten.

SPORT_it: Ben je al vaker provinciaal kampioen geworden?
Stijn: Jazeker, éénmaal met de cruiser (dit is een BMX met grotere wielen en een groter kader, nvdr.) en driemaal op de ‘gewone’ BMX.

SPORT_it: Hoe ziet een trainingsweek eruit?
Stijn: Ik train twee- tot driemaal per week bij de club. Ook werk ik sprinttrainingen af. Bij een wedstrijd doe ik aan parcoursverkenning en daarna wedstrijd.

SPORT_it: Ben je al vaker in het Provinciaal Wielercentrum geweest?
Stijn: Ik heb hier al zeker drie wedstrijden gereden. Voor mijn stop heb ik hier ook al een wedstrijd gereden. Verder ben ik hier wel al verschillende malen vrij komen trainen. Maar het meeste train en rijd ik gewoon bij de club.

SPORT_it: Wat vind je van het parcours hier?
Stijn: Het is best een mooi parcours, zo gelegen in de wielerpiste. Dit maakt het voor het publiek ook aangenaam. Wel is het hierdoor jammer dat de startheuvel lager is. Hierdoor mis je wel wat snelheid en dus ook spektakelwaarde.

SPORT_it: Ben je van plan om je volgend jaar je titel te verdedigen?
Stijn: Ja, normaal wel.

SPORT_it: Hoe is het BMX-niveau in België?
Stijn: Het zit in stijgende lijn, maar nog niet hetzelfde als in sommige buurlanden. Nederland en Frankrijk zijn sterke BMX-landen. Maar we zijn wel aan een serieuze inhaalbeweging bezig.

SPORT_it: Nog een laatste vraagje. Hoe is de passie voor het BMX’en ontstaan?
Stijn: Eigenlijk van toen ik jong was. Ik kreeg een BMX-fietsje en reed dan vaak in het bos. Bij de oprichting van een piste, ben ik daarop gaan rijden. Daarna ben ik aangesloten bij de club en zo ben ik verder gegroeid.

SPORT_it: Stijn, alvast bedankt voor dit gesprek en geniet van je titel als provinciaal kampioen.

Een overzicht van de kampioenen

ga terug naar: Nieuws