Supply Chain & Fragmentatie

Boekcode: KOT

Basis

Voor de productie van goederen zijn er verschillende logistieke handelingen nodig. Om een product te kunnen aanmaken is er een aanvoer van grondstoffen of halffabricaten nodig tot bij de productieplaats of site. Het product wordt dan in verschillende stappen bewerkt en verwerkt. Na deze stap moet het product worden verdeeld naar de koper of een opslagplaats. Het traject dat het product aflegt is dus in feite een keten van verschillende logistieke deelprocessen. Met "chain supply" wordt aangegeven dat het productieproces en de aanvoer als één geheel beschouwd worden.
De trend die zich op het vlak van aanlevering en distributie heeft voorgedaan bestaat uit een consolidatie. Vroeger werd de aanvoer vaak op een niet-permanente basis georganiseerd en de distributie door een andere logistieke dienstverlener uitgevoerd. Dit kon er toe leiden dat bevoorrading en distributie onvoorspelbaar en vooral ongecoördineerd plaatsvonden. Het gevolg was dat de producent vaak met ongewenste voorraaden of tekorten werd geconfronteerd. Beide scenario's zorgden voor een verlies van tijd en middelen.
De ketenbenadering is vernieuwend in die zin dat alle schakels van het proces op elkaar moeten worden afgestemd. Hiervoor is coördinatie en stiptheid vereist. Steeds vaker worden logistieke dienstverleners betrokken in het productieproces zelf: er treedt een verstrengeling op. De fragmentatie waar logistieke ketens vroeger onderhevig aan waren werd zo aanzienlijk teruggebracht. Met de moderne informatisering is snelle en goedkope communicatie mogelijk. Vandaag worden logistieke dienstverleners betrokken in het productieproces van de klant en hebben ze een sterke inspraak in het operationeel en strategisch beleid. De afstemming van de verschillende productiestadia heeft het volume ongewenste voorraden en tekorten sterk teruggebracht, al is een volledige afwezige voorraad niet haalbaar en ook niet wenselijk.

Uitgebreid

Vanuit duurzaam perspectief stellen we vast dat vele aanvoerketens gebruikmaken van wegvervoer. Voor de productie van bepaalde goederen wordt meestal gebruik gemaakt van schepen of treinen, omdat de aard van het product weinig andere mogelijkheden toelaat.
Bepaalde goederen kunnen echter zowel per vrachtwagen als via een andere modus aangebracht worden. Het verschil zit dan in de partijgrootte en het aantal leveringen. Door goederenstromen te bundelen, de aanvoer te consolideren en een doorgedreven planning kunnen andere modi aantrekkelijker en zelfs goedkoper blijken.
De doorbraak van de informatisering heeft de deuren geopend voor een bijzonder nauwgezette coördinatie. Goederen kunnen worden uitgerust met digitale bakens, gekoppeld aan GIS-systemen, die de producent en vervoerder op elk moment de plaats en zelfs toestand van de goederen kunnen mededelen. Hierdoor kan de productie en aanlevering in sterke mate geautomatiseerd worden. Ook voor de gebruiker van expressdiensten zijn deze toepassingen beschikbaar: men kan real-time de levering van een besteld goed opvolgen. Een aandachtspunt blijft evenwel dat de stiptheid van de aanlevering van goederen ook afhangt van de transportinfrastructuur. Steeds vaker zorgen capaciteitsproblemen voor oponthoud waardoor de rest van de keten nadelen ondervindt. Daarom moet een nauwgezette planning toch steeds gekoppeld worden aan een redelijke veiligheidsmarge.